eagleIn 2014 kreeg ik een aanvraag voor consult van Eagle. Een mooie, zwarte ruin welke al jaren problemen gaf. Trainers, therapeuten en dierenartsen hadden zich gebukt over dit knappe paard. Naast zijn kissing spines, die op zich al genoeg problemen gaven, leek er toch iets van de puzzel te ontbreken. Zijn gedrag werd onvoorspelbaar en zijn toekomst werd onduidelijker. Zijn lieve baasje, die daadwerkelijk alles voor hem overhad, was de wanhoop nabij.

In zijn consult maakte Eagle het één en ander heel duidelijk. Ik citeer:

“Er zijn maar weinig dingen die ik kan zonder pijn en soms maakt me dat verdrietig. Ik zou graag willen voldoen aan mijn uiterlijke plaatje, maar helaas is dat onhaalbaar.  Mijn liefde voor mijn  baas is enorm. Ze is er door goed en slecht en zorgt met alle liefde voor mij. Nooit heb ik de intentie gehad om haar te bezeren of verdriet te doen. Ze is mijn alles. Maar er zijn momenten dat ik niet weet of ik haar zo gelukkig kan maken als zij mij maakt.”

Een belangrijke vraag was natuurlijk: “kan je de meest pijnlijke plek omschrijven?”

Hierop antwoordde hij: “De plek rondom mijn schoft, deze straalt uit naar mijn schouders.”

Dit antwoord stond loodrecht tegenover de eerder gediagnosticeerde kissing spines. En verbaasde niet alleen zijn eigenaar maar ook mijzelf.

Uiteindelijk is Eagle voor onderzoek naar een andere kliniek gegaan. De foto’s van zijn hals waren correct. Echter bij een echo bleek dat hij een oude breuk in zijn hals had. Eagle had geen kans op een leven zonder pijn en is ingeslapen.