Dappere Bram

Bram

Dit is het consult van Bram. Een jonge teckel afkomstig uit een grote beruchte inbeslagname bij een broodfokker. Bram is nu een paar maanden bij zijn nieuwe baasjes, waar hij samen met een andere teckel leeft. Bram vindt veel spannend, wat aanleiding was voor het consult.

Angst, ik leef in angst. Soms kan ik ontspannen.Ik weet dat het leven veranderd is en dat ik los kan laten, maar weten en doen is iets anders. Ik heb hoofdpijn van de spanning, mijn nek is geblokkeerd en mijn lichaam functioneert maar voel ik niet goed. Het is geen afwijking, niets fysieks. Het is dat ik liever in mijn hoofd blijf, dat is veiliger. Continue angst is wat het alternatief is. Hoewel dat heb ik nu ook. Mijn lijfje is strak en kan zich moeilijk ontspannen.

Als ik terugdenk aan toen, begin ik te bibberen. Ik ben bang in het donker, dat klopt. Omdat vaak de lichten uitgingen en de geluiden gingen door merg en been. Huilende pups, kermende moeders. De muren kwamen op je af en de geur kwam tot in je ziel.

Iedereen schrok enorm toen we uit elkaar werden gehaald. Maten die je nooit zag, maar altijd hoorde, verdwenen. De geluiden werden stil. De stilte hier overvalt me soms. Ik heb veel steun aan mijn nieuwe roedelvriendin, die probeert me te vertellen dat het goed komt. Ik geloof dat ook wel, maar het begin vinden van verandering is enorm moeilijk. Ik merk dat het me zo is overvallen en dat ik bevroren ben in wat ik nu ben, terwijl dat niet is wie ik ben. Snap je wat ik bedoel?

Waarom ben je bang voor mannen en vrouwen en grom je tegen ze? Aanval is de beste verdediging, dat is me bij gebleven. Eerst grommen en dan zien of ze doorzetten. Tanden bloot is ook een optie. Punt is ik weet niet zo goed of ik nog dapper genoeg ben om ook de volgende stap te nemen als het nodig is. Ik heb het één maal gedaan en dat is me niet goed bekomen. De trap tegen de kooi heeft iedereen geraakt.

Heb je pijn?  Mijn lijf is strak, mijn hoofd doet zeer en mijn nek is niet echt soepel. Ik zou graag meer soepel zijn. Niet continue hoofdpijn hebben ervan. Maar ik weet niet of dat mogelijk is.

Waarom ben je bang in het donker? Zoals ik al vertelde was dat het moment wanneer de geluiden, het gejammer, door merg en been gingen. Je wist niet wanneer het over was, je wist niet wat er kwam en je wist niet wie nog leefde de volgende dag. Soms stierf gejammer weg en waren ze vertrokken. Het was een echte hel. Nu zijn de nachten stil. En die stilte overvalt me. Zoals de donker me ook overvalt. Soms ben ik in gedachten terug daar. Zie ik alles voor me. Ik probeer vrolijk te zijn, met name overdag, maar ik ben niet echt emotioneel zo ver.

Heb je het naar je zin bij je nieuwe baasjes? Ik ben blij dat ik hier gekomen ben, maar heb moeite om echt te genieten. Ik leef bij de dag en verbaas me elke keer weer dat het leven met zoveel licht gepaard gaat. Maar mijn hart, die zit nog een beetje vast in het donker.

Wat kunnen we doen om jou de hond te laten worden die je zou moeten zijn? Ik weet alleen dat ik geholpen moet en dat ik het niet alleen kan. Ik weet niet waar ik moet beginnen. Mijn hoofd moet eerst geholpen. Dat is het belangrijkst. Als dat minder is zou ik graag de volgende stap nemen. Maar zonder hulp daar zal mijn vermogen beperkt blijven. Ik kan niet doorgaan met deze hoofdpijn.

In het geval van Bram gaan we gezamenlijk, met zijn baasje en zijn dierenarts,  eerst kijken of de hoofdpijn verholpen kan worden. Daarna gaan we kijken hoe we hem kunnen helpen door middel van Bach Remedies en Young Living essentiële oliën.